చిత్రం: ది గర్ల్ఫ్రెండ్
నటీనటులు: రష్మిక, దీక్షిత్ శెట్టి, అను ఇమ్మాన్యుయేల్, రావు రమేశ్, రోహిణి తదితరులు
సంగీతం: హేషమ్ అబ్దుల్ వాహబ్
సినిమాటోగ్రఫీ: కృష్ణన్ వసంత్
ఎడిటర్: చోటా కె ప్రసాద్
నిర్మాత: విద్య కొప్పినీడు, ధీరజ్ మొగిలినేని
రచన, దర్శకత్వం: రాహుల్ రవీంద్రన్
విడుదల: 07-11-2025
‘ది గర్ల్ఫ్రెండ్’ ఈ వారం ప్రేక్షకుల దృష్టిని ఆకర్షించిన ప్రధాన చిత్రం. రష్మిక మందానా కథానాయికగా నటించడం, గీతా ఆర్ట్స్ నిర్మాణం, ప్రమోషన్లలో వచ్చిన భావోద్వేగ షాట్స్—all together సినిమా మీద మంచి అంచనాలు ఏర్పడ్డాయి. ‘ప్రేమలో స్వేచ్ఛ’ అనే భావనను సున్నితంగా, ప్రభావవంతంగా చూపించడానికి దర్శకుడు రాహుల్ రవీంద్రన్ చేసిన ప్రయత్నమే ఈ చిత్రానికి మూలాధారం. సాధారణమైన లవ్ స్టోరీలా మొదలై, క్రమంగా ప్రేమ పేరుతో పెరిగే భావోద్వేగ ఒత్తిడి, బంధాల్లో కలిగే ఊపిరి ఆడకపోవడం వంటి సమస్యలను హృదయాన్ని తాకేలా చెప్పడం ఈ సినిమాకి ప్రత్యేకత.
కథలో భూమా దేవి (రష్మిక) మరియు విక్రమ్ (దీక్షిత్ శెట్టి) పీజీ చదువుతున్న విద్యార్థులు. మొదటి చూపులోనే ఆకర్షణ, ఆ తర్వాత ప్రేమ. ఇక్కడ వరకు ప్రేక్షకులకు సాధారణ రొమాంటిక్ ట్రాక్లానే అనిపిస్తుంది. కానీ అసలు కథ మొదలవుతుంది ప్రేమ బంధం లోతుగా మారిన తర్వాత. ప్రేమ అనేది పరస్పర అర్థం చేసుకోవడమేమో, కానీ ఆ అర్థం పెట్టుకోవడం పేరుతో ఓ వ్యక్తి మరో వ్యక్తిని గట్టిగా పట్టుకునే ప్రయత్నం చేయడం ఆ బంధానికి నిదానంగా నష్టం చేస్తుంది. అదే ఈ సినిమాలో చూపించిన ప్రధాన అంశం. ‘నువ్వు నాకు అన్నీ’ అనే ప్రేమ మాటకు ఇక్కడ ‘నువ్వు నాదానివి’ అనే అధికారం కలుస్తుంది. ప్రేమ రూపం మారి ఆధిపత్యంగా మారినప్పుడు, ఆ బంధం ఊపిరాడనంత బరువుగా మారుతుందని దర్శకుడు చాలా సహజంగా చూపించారు.
విక్రమ్ పాత్ర మొదట్లో నమ్మకంగా, నిజాయితీగా, ప్రేమలో పూర్తిగా మునిగిపోయిన వ్యక్తిలా కనిపిస్తుంది. కానీ కథ ముందుకు సాగేకొద్దీ అతని ప్రేమలో స్వార్థం, ఆధిపత్యం, నియంత్రణ లక్షణాలు బయటపడతాయి. భూమా పాత్రలోని బాధ, ఆమె అనుభవించే మానసిక ఒత్తిడి, ఆమె ఎదుర్కొనే సంక్షోభం ఈ మూడూ ప్రేక్షకులకి నిదానంగా చేరడం కాదు, లోపలికే చేరి గుండె బరువెక్కేలా చేరతాయి. అందుకే సినిమా ఫస్టాఫ్ కాస్త నెమ్మదిగా సాగినా సెకండాఫ్ తన భావోద్వేగ బలంతో పూర్తిగా పట్టేస్తుంది.
రష్మిక నటన ఈ సినిమాకి ప్రధాన బలం. ప్రేమలో ఉన్న అమ్మాయి గా కనిపించడం, మాట్లాడే విధానం, చూపుల్లో ఉన్న వెలుగు ఇవన్నీ సహజంగా ఉంటాయి. కానీ అదే ప్రేమ ఊపిరి ఆడనంత బరువైపోయినప్పుడు ఆమెలో కలిగే మార్పు, కళ్లలో మెదిలే కన్నీరు. గుండెల్లో పేరుకున్న అసహనం ఇవన్నీ రష్మిక పోషించిన తీరు అద్భుతం. క్లైమాక్స్కు దారి తీసే స్టేజ్ సీన్లో ఆమె నటన థియేటర్లో చప్పట్లు కొట్టిస్తుంది. ఇది రష్మిక కెరీర్లో నిలిచిపోయే పాత్ర అని సులభంగా చెప్పవచ్చు.
దీక్షిత్ శెట్టి పాత్రనీ బాగా మోశాడు. ప్రేమలోని ఆకర్షణను, తర్వాత వచ్చే అస్థిరతను సహజంగా చూపించాడు. కొందరు పాత్రలు ప్రేక్షకులు ద్వేషించాలనిపించేలా రాయాలి, నటించాలి — అతను అదే చేశాడు. అను ఇమ్మానుయేల్ చిన్న పాత్ర అయినా అందంగా చేసింది. రావు రమేష్, రోహిణి వంటి నటీనటులు కనిపించే సీన్లు తక్కువైనా కథపై మంచి ప్రభావం చూపుతాయి.
సాంకేతిక విభాగాలు కూడా సినిమాలో నాణ్యతను నిలబెట్టాయి. హేషమ్ స్వరకల్పన చేసిన పాటలు కథలో కలిసిపోయి భావోద్వేగాన్ని పెంచుతాయి. ప్రశాంత్ ఆర్ విహారి బ్యాక్గ్రౌండ్ స్కోర్ ముఖ్యంగా క్లైమాక్స్ లాంటి సన్నివేశాల్లో సీన్కి హృదయాన్ని ఇస్తుంది. కృష్ణన్ వసంత్ తీసిన విజువల్స్ నెమ్మదిగా, సహజంగా, బరువు లేకుండా అందంగా ఉంటాయి. నిర్మాణ విలువలు గీతా ఆర్ట్స్ స్టాండర్డ్కు తగ్గట్టుగానే ఉన్నాయి.
కొన్ని చోట్ల నడక నెమ్మదిగా సాగడం సినిమా అనుభవాన్ని కొంత ప్రభావితం చేసినా, కథ ఇచ్చే భావోద్వేగం దానిని అధిగమిస్తుంది. ప్రేమ ఎప్పుడు ఆరోగ్యంగా ఉంటుంది? ఎప్పుడు విషపూరితం అవుతుంది? అనే ప్రశ్నను సినిమా ప్రేక్షకుల హృదయంలో నిశ్శబ్దంగా ఉంచి వెళ్లిపోతుంది. ఈ చిత్రం కేవలం ప్రేమకథ కాదు. ఇది ప్రేమను అర్థం చేసుకోవడం గురించి.
మొత్తం మీద ‘ది గర్ల్ఫ్రెండ్’ ఒక ఫీలింగ్ సినిమా. లైట్ ఎంటర్టైన్మెంట్ కోసం వెళ్లేవారికి ఇది కాస్త తీవ్రమైనదిగా అనిపించవచ్చు.
కాని ప్రేమలో శ్వాస ఆడకపోయిన అనుభవం ఉన్న వారికి… ఈ సినిమా గుండె మీద నెమ్మదిగా చేతి ముద్ర వేసినట్టుంది.
